چی کنم غم برد از دل چو آیی

یافت تو آروزی ماست در یافت تو نه به بازوی ماست

شما حتماً در مورد چگونگی تشکیل رنگها میدانید اینکه تمامی رنگ ها از نور خورشید تجزیه میشود یک شی وقتی به خود یک رنگ را میگیرد که همه رانگها را جذب و بجز از رنگی که ما در آن میبینم مثلا گل سرخ تمام رنگ ها را جذب میکند تنها سرخ را پس میزند که به چشم ما برمیخورد و آن چیز را سرخ میبینم و رنگ یک شی وقتی سیاه هست که همه رنگ ها را جزب کند و سفید هم وقتی است که تمام رنگ ها را پس بدهد خوب حالا ببیند چند فیصد مردم رنگ سیاه را دوست دارند و چند فیصد سفید را البته که فیصدی کمی رنگ سیاه را دوست دارند و فیصدی کمی هم وجود دارد که سفید را دوست ندارد.

خوب یعنی چی؟

یعنی که چشم بیشتر انسان ها حریص است چون رنگی را دوست دارد که همه چیز را به او میدهد نه هیچ چیز را البته کسانی که رنگ سیاه را دوست دارند که هیچ چیز را به آنها میدهد آدم های استثنای هستند

نظرت چیست خوب بود یا بد جای دیگری هم این موضوع را دیده اید؟ اگر بلی کجا؟